کویریات

از خلال مشاهدات میدانی در بیمارستان امام علی (ع) شهرستان اندیمشک((سلامت باشید!)) : این جمله سالهاست برای منمعنایی بسیار عمیق یافته است؛ سالهایی که بخاطر بیماری پدرم در فاصله های زمانی کوتاه به بیمارستان مراجعه می کردم:بیمارستان مکانی است برایبیماران؛یعنی کسانی که از لحاظ جسمی سالم نیستندو در این مکان قرار است که در طی دوره ی درمانی، سلامتی جسمی از دست رفته ی خود را باز یابند؛ البته فقط و فقط سلامتی جسمی!!!سلامتی ی که در خیلی از مواقع به قیمت متحمل شدن آسیب های جدی روحی و روانی حاصل می شود!!!در ارتباط با ایجاد این آسیب ها سئوالاتی وجود دارد؛ اینکهچگونه؟ و تحت چه شرایطی و اعمال چه قوانین و رویه هایی بر بیمار و اطرافیانش تحمیل می شود؛ که البتهمعمولا" برایشان پاسخ هایی از پیش آماده از سوی سیستم بیمارستانی وجود دارد ؛ اما واقعا" این پاسخ ها تا چه حد با واقعیتی که بیمار و خانواده اش با تمامی وجود خود لمس می کند مطابقت دارد؟!ارائه پاسخ واقعی به این سئوالات همواره یکی از دغدغه های ذهنی من در پیگیری موضوعات مرتبط با عدالت اجتماعی بوده استچراکه معتقدم دراین مقوله به جهت موضع بالادستی پزشکان و سیستم درمان نسبت بهوضعیت فرودست بیماران، مهمترین مصادیق بی عدالتی اجتماعی شکل می گیرد.از اینرو در طی ده سال گذشته پس از هر بار مراجعه به بیمارستان شهرستان محل سکونتم _ برای بستری نمودن پدرم _با موارد چالشی جدیدی در سیستم بیمارستان روبرو می شدم که ذهنم را به شدت درگیر می نمود.طی این سالها چند نوبت پس از طی دوره ی درمان و ترخیص پدر از بیمارستان،تلاش می کردممقولاتی را که به عنوان آسیب و زمینه های نارضایتی مراجعین و بیماران تشخیص داده بودم به اطلاع مسئولان بیمارستان برسانم تا شاید پیگیری و جهت رفع کویریات...

جوامع امروزی به لحاظ فرهنگی و سیاسی متکثرند و از اینروهر نوع تلاش برای همگن وتک صدا نمودن یک جامعه نه تنها به نتیجه ی مطلوبی منجر نمی شود بلکه این خطر را به وجود می آورد که در لحظات بحرانی برای شنیده شدن صداهای به حاشیه رانده شده دچارتخاصم ها و تقابلهای شدید شوند درحالیکه می بینیم تجربه ی بسیاری از کشورها نشان داده است به رسمیت شناخته شدن تنوع و تکثر دیدگاهها و سبک زندگی ها در جامعه مانع از انباشت احساسات منفی و خشم نسبت به دیگری ذهن سوژه های اجتماعی و احساس تبعیض است. اما متاسفانه در جامعه ی ما به این واقعیت اجتماعی مهم و تجربه ی کشورهای دیگرتوجهی نشده است و اصرارزیادی بر یکدست نمودن فرهنگی و اعتقادی وجود دارد. همیشه تنها صدای غالب صدایی است که مؤید قدرت حاکمیت می باشد و لذا صداهای مخالف عرصه ای برای ابراز وجود نمی یابند.اما فضای حاکم برافکار عمومی در روزهای اخیرکه پیرامون حضور تیم ملی فوتبال در جام جهانی شکل گرفته است به صورت بی سابقه به سمت شنیده شدن صداهای مختلف و حتی مخالف حول یک نماد هویتی مشترک ملی بوده است در این میان حتی تندروترین افراد مدافع سیاستهای حاکمیتی برای ایجاد همدلی و وفاق بیشتر میان مردم تلاش نمودند و نسبت به اختلافات چشم پوشی نمودنددر این حال و هوای همدلانه ی ملی دیگر بحث بر سراینکه زنان به ورزشگاه بروند یا نروند و یا مردم بعد از اتمام مسابقه فوتبال شادی و پایکوبی خیابانی بکنند یا نکنند موضوعیت نداشت و هدف فقط جذب حداکثری و مجتمع شدن در یک جبهه ی واحد و حمایت از تیم ملی بود که محقق شددر سایه ی این اتحاد و همبستگی ملی، قاطبه ی ملت طعم شیرین پیروزی راچشید و احساس شادی جمعی راتجربه نمودشادی که تک تک افراد ملت در به وجود آمدنش سهیم بودندای کاش این روزها را فر کویریات...